Lieve lezers,

Zoals jullie misschien gemerkt hebben, ben ik er even tussenuit geweest. Een corona-besmetting en daarbij het verlies van geur en smaak gaat niet zo goed samen met het hebben van deze blog. Maar ik ben weer terug en daarmee neem ik jullie even terug in de tijd, terug naar mijn eerste ervaring bij Hendriks:

De donderdagen op werk zijn altijd zo hectisch en gevuld dat ik blij ben als ik de klapdeuren door ben en richting het weekend loop. Deze donderdag had ik ook nog een goede reden om op tijd (uhm 17.50) weg te gaan. Ik had Hendriks nog op mijn lijstje staan en laat ik daar nou afgesproken hebben. Opnieuw ben ik de eerste die aankomt. Ik loop overigens eerst rustig het restaurant voorbij. Daar word ik gek genoeg wel blij van, want meestal zijn dat de leukere plekjes. Als ik binnenkom, word ik vriendelijk ontvangen. Maar de sfeer? Nee die voel ik nog niet zo.

• 

• 

• 

• 

Ik zie allemaal tafels en aan de wand een lange bank met hoge tafels. Achterin lijkt er nog een ruimte te zijn waar je kunt zitten en daarnaast zie ik in een hoekje de keuken! Wat leuk zo. Achter mij, aan het raam is nog een lang tafelblad waar je met z’n tweetjes kunt zitten terwijl je naar buiten kijkt. Op zich leuk en praktisch, maar geeft mij wel een beetje het snackbar/fastfood idee. Ik ga zitten en kan even om mij heen kijken. De tafel heeft een marmerlook en is heel gezellig gedekt. Daar is het beetje sfeer waar ik naar zocht. De bank aan de zijkant heeft per tafel precies 1 kussentje. Ik heb daar allerlei gedachtes over. Boven deze bank is op de muur een spiegelwand geplaatst, maar deze spiegelwand is dof. Hoe jammer is dat? (Reactie van Hendriks: het is een vintage look en dus expres dof gemaakt. Dat verandert de zaak :)) Ik word uit mijn gedachten gehaald door de serveerster. Of ik alvast wat wil drinken. Heel graag! Ondertussen komt een deel van mijn gezelschap aan. Opnieuw komt, al vrij snel, de serveerster naar ons toe. “Wat ik nog wil vragen, we vergeten dat steeds …” jaja de coronachecklist “… is dat we jarig zijn en of jullie een Gin Tonic van het huis willen”. Wacht, wat? Hier zeg ik geen nee tegen, kom maar door! Nu komt ook de rest van het gezelschap aan en we zijn compleet. Ook zij krijgen een G&T. De drankjes komen eraan. Wel in een wijnglas, dat vind ik jammer. Opnieuw staat de serveerster aan onze tafel. “Kan ik jullie ook oesters aanbieden van het huis?” … Mijn avond kan niet stuk, waar ik volmondig ja zeg, zijn mijn tafelgenoten stil en in twijfel. Gênant dit. Na wat blikken heen en weer zegt ze uiteindelijk: weet je wat, ik breng ze gewoon en dan kan – nu maakt ze oogcontact – degene die het wil ze opeten. Haha “degene” is je dankbaar. We krijgen vier oesters, een per persoon, met gin tonic schuim. Interessant. Zelf houd ik meer van de pure smaak. Vervolgens komt er een bruin broodje op tafel met ansjovis-mousse. Opnieuw: interessant. Dat is even iets anders dan simpel boter en olijfolie. Wel wat zoutig, maar daar is het ansjovis voor.

Laten we het hebben over de kaart. Mijn zus kijkt niet verder dan gerecht 2. Ze gaat voor de garnalenkroketjes. Oke. Hmm tartaar of oeh coquilles. Óf carpaccio van tonijn of tóch coquilles?  We gaan voor de coquilles. Ik werp een blik op de hoofdgerechten en ik hoef niet langer na te denken. Ik.zie.kreeft. Over het dessert moet ik iets langer nadenken. Opnieuw hoeft mijn zus dat niet. Ik doe een wilde gok naar wat ze neemt. Kan niet missen: chocolade moelleux. Ik zie cheesecake, ik zie aardbeien romanov. Oke zorgen voor later want daar komt het voorgerecht aan. Op een druk bordje zie ik drie coquilles met mousse en amandelschaafsel, wat rood poeder en in het midden wat zeekraal. Ik snijd een stukje af en – terwijl ik dit schrijf voel ik me net de pavlov hond – oh wat heerlijk. De romige en luchtige mousse van gerookte amandelen, de perfect gegaarde coquille en, bijzonder, gerookte paprikapoeder. Het past perfect. Ik doe mijn best om zoveel mogelijk hapjes te maken want hier wil ik optimaal van genieten. Mijn zus heeft, “het was heel lekker”, daarentegen haar bord al leeg. Ik had al zo’n vermoeden dat dit een lekker avondje zou worden en ze maken het waar. Even later komt mijn gereedschap op tafel om de kreeft mee te lijf te gaan en kort daarna het bord. Bij het hoofdgerecht krijgen we zelfgemaakte frietjes met mayo (ik denk miso-mayo) en salade. Ik heb wat moeite met de kreeft kraken, hij floept een aantal keer uit mijn vingers en gooi bijna de glazen op tafel om met mijn kraker. Maar hij is lekker puur, helemaal met de geklaarde boter. De paprikapoeder vind ik hier wat onnodig en eigenlijk ook wel een beetje de kreeft overheersen. Als alles is opgeruimd en mijn handen weer schoon zijn, kan ik opnieuw na gaan denken over het dessert. Gezien het herfst is, sla ik de aardbeien over. Ik zie dan ineens in hoofdletters KANEELIJS met gekarameliseerde peer. Kaneelijs ja, maar gekarameliseerde peer? Ik heb daar hele intense herinneringen aan. Ergens in restaurant in een bos in Blaricum was dat mijn toetje en werd ik al misselijk van de geur. De geur die ik nu precies weer ruik. Oké weer even terug naar het hier en nu. Wel bijzonder dat er ‘kaneelijs met..’ staat i.p.v. ‘peer met …’ misschien is de rol van de peer dan niet heel groot. Ik ga heel dapper voor een nieuwe ervaring en kies voor dit toetje. Ik check de heftigheid nog even bij de serveerster en dan kan ik alleen maar afwachten. Dan komt daar mijn bordje aan met daarop – mijn God – drie grote bollen kaneelijs en daarnaast een aantal stukjes peer en eroverheen wat amandelschaafsel. Nu snap ik het, je kunt niet om het kaneelijs heen. Nu moet ik zeggen dat ik echt pro-kaneel ben, maar deze drie bolletjes zijn wel echt een beetje te veel van het goede. Het ijs is wel echt heel lekker, geen ijskristallen en precies sterk genoeg in smaak en geur. Typisch gevalletje van: ik word warm van binnen. Dan heel voorzichtig neem ik een stukje van de gekarameliseerde peer en ik ben aangenaam verrast! Goed te doen, niet te zoet, niet te zompig en samen met het ijs krijg ik het ultieme herfstgevoel.

Wat een heerlijke avond. Het begon goed en daarmee waren mijn verwachtingen voor de rest van de avond ook hoog. Eerlijk is eerlijk, het werd daarna alleen maar beter. Ik ben heel benieuwd naar de rest van de kaart en kan ook niet anders zeggen dan dat ik hier zeker nogmaals terugkom!

Service: 9
Eten: 8,5
Sfeer: 7

x Miss Connoesseur

Vind je dit bericht leuk? Doe je dan even een duimpje omhoog?

Laat je me ook even (dat kan en mag zonder naam/email) in een reactie weten wat je van m’n post vindt?