Delicious December (deel 3)

Dit keer een ander soort blog. Geen restaurant review, geen recept maar een tasting.
De adventkalender: Aftellen met wijn, dat klinkt toch fijn?

Aldi had iets leuks bedacht. In november kwam ie uit: de wijn-adventkalender. Aftellen tot kerst met wijn. Hoe leuk is dat? Ik zei nog tegen mijn collega dat we dat hadden moeten doen tot ons afscheid, maar 24 wijn in drie weken is een beetje too much. Ondertussen had ik ‘m in huis gehaald. Hier en daar werd gevraagd of ik een grapje maakte. Nee, hoezo? Ik besloot al om eerder dan december te beginnen want elke dag een wijntje ging me toch wel te ver. Zes weken tot kerst. Dat betekent: vier wijntjes per week. Do-able toch? Mijn collega’s dachten daar anders over. Ik besloot er een weekje bij te nemen, dan zou ik klaar zijn in de week van kerst ipv voor kerst. “Ongeveer drie per week om het nét te halen”, zei ik. “Dan haal je ook nét een DSM-diagnose”, zeiden ze. … Thanks.
(Voor de duidelijkheid: DSM staat voor Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders en is een classificatiesysteem waarin internationale afspraken zijn
gemaakt over aan welke criteria je moet voldoen om te spreken van een bepaalde psychische stoornis)

In de adventkalender zaten in totaal 19 verschillende wijnen (wit, rose, rood en bubbels). Vijf wijnen zaten er dubbel in. Ik neem je mee in de verschillende wijnen, de beschrijving en mijn mening. En nee, ik heb bewust geen moeite gedaan voor ‘de perfecte foto’, want dit is ook gewoon hoe het is toch? Je bent ergens mee bezig, wil gaan eten of op de bank neer ploffen en denkt: ik heb zin in een lekker wijntje en dat is het moment dat je er eentje pakt.

1. Kaapse Pracht rood
“Vriendelijk, frisse rode wijn boordevol rood fruit en een vleugje kruiden”
De eerste wijn is de Kaapse Pracht Droe Rooi Wyn. Ik ben heel benieuwd. Hoe kan een wijn vriendelijk zijn? Frisrood doet me ook vooral denken aan de rode dubbelfris. Mijn zus en ik deden vroeger ook alsof dat rode wijn was. Bijzonder, als je erover nadenkt. Maar goed, dat was ook in de tijd dat er nog chocoladesigaretten bestonden, dus ja. Terug naar de wijn. Hij ruikt erg fruitig. Daar komt het rode fruit naar boven. Een klein slokje en opnieuw heel fruitig. Meteen daarna vind ik hem vlak en wat flauw worden. Nu snap ik het vriendelijke. Ik denk dat dit een goede instap rode wijn is. Het vleugje kruiden komt terug in de afdronk. Niet echt mijn wijn dit.

2. Witte wijn fris 
“Expressieve droge witte wijn. De smaak is levendig met een mix van citrusvruchten en tropisch fruit”
Wijn nummer twee is wit. Een hele simpele en wat goedkope look. De fles is ook van plastic. Ik weet niet of ik hier veel van kan/mag verwachten. Maar ook ik zal, erg cliche, niet het boek judgen by its cover. Of in dit geval the wine by its flesje. De geur is fris maar wat vlak, kan er niet veel van maken. Eerste slok: er gebeurt niet zoveel in mijn mond en op mijn tong. Geen prikkels, geen zuurtje, niks. Ik vind dit niet bepaald “levendig”. Voor mij een typische horecawijn. Ga er niet meer van maken. Next?

3. El Árbol Cabernet Sauvignon
“Zwoele rode wijn met vers en gedroogd zwart fruit in geur en smaak. De wijn komt uit Chili. Geur van pruimen, bramen en chocolade. Toegankelijk en lange afdronk.”
Wijn nummer 3 is een wijn uit Chili. Dat belooft wat. Meestal ben ik wel fan van Chileense wijnen, maar zwoel? Eerst vriendelijk en nu zwoel. Ze weten het wel te verkopen. De geur is inderdaad pruimen. Chocolade ruik ik niet. Bij de eerste slok komt snel een vleugje chocolade voorbij, snel vervolgt door de bramen. Daarna trekt de smaak al snel naar mijn kaken toe en voelt het net alsof ik zojuist een zuur matje heb gegeten. Ken je dat? Dat kietelende, trekkende gevoel in je kaken? De afdronk daarentegen is zoals beschreven: lang en mooi. Dat is denk ik wel het beste aan deze wijn.

4. Cava Gran Livenza
“Frisse, mousserende wijn uit Spanje. Evenwichtige en zachte smaak met een verfijnde mousse. Het perfecte aperitief!”
Yes, daar zijn de bubbels. Als we dan toch bezig zijn met karaktereigenschappen op wijnen toepassen. Dit is nou zo’n typische ik-wil-iedereen-pleasen-wijn. Niet te zuur, niet te droog, niet te bubbly. Sommigen zullen ‘m te vlak vinden en voor sommigen is ie perfect. En ik? Ik zit er tussenin en mis de oempf.

5. Alameda Chardonnay
“Frisdroge Chardonnay met rijp wit fruit in de geur. Zuiver en zacht in de mond met wat perzik na.”
Wijn nummer vijf is een Chardonnay. Over het algemeen zeg ik nay tegen Chardonnay. Maar ik laat me graag verrassen. De wijn ruikt fris en heeft eenzelfde smaak. Bij de eerste slok prikkelt hij het puntje van tong, komt er een vlug zuurtje en vervolgens wat fruitigs naar boven. Ik denk iets van meloen te proeven. De rest weet ik echt niet. De afdronk heeft iets ziltigs. Ik heb nu zin in oesters…

6. Faustino Rivero Ulecia Rioja
“Rood fris en rijp fruit domineert deze aromatische blend van Tempranillo en Garnacha.”
Wijn nummer zes, een rioja! Ah hier heb ik zin in. Ik heb niet veel op of aan te merken aan deze. Hij ruikt kruidig en naar rood fruit. Hij is soepel in de mond en ik proef de houttonen in de afdronk. Priiima.

7. Rode wijn soepel rood
“Rode wijn met karakter en een mooie ronding. Met aroma’s van zwart fruit en kruiden. De smaak is aromatisch, soepel en rond.”
Wijn nummer zeven lijkt op wijn nummer twee. Simpele look. Er staat op het label dat het perfect in combinatie is met kaas en pasta. Laat ik nou net een quatro fromaggi pasta hebben besteld. Dit moet goedkomen. Ik ruik zwart fruit. De eerste slok is een beetje vlak. Is ie soepel? Ja. Heeft ie karakter? Nee. Een paar happen en slokken verder: Mijn pasta overheerst deze wijn.. na afloop proef ik eigenlijk alleen nog de kruiden. Van de wijn of de pasta?

8. El Árbol Sauvignon Blanc & Chardonnay Reserva    
De Reserva is een mix van sauvignon blanc en chardonnay, waarbij de expressieve smaken van rijpe perzik en meloen mooi in balans zijn met frisse zuren.” 
Deze wijn ruikt echt heel fruitig. Ben heel benieuwd. Oh. Hij smaakt wat vlakker. Ik had toch ergens gehoopt dat de geuren ook terug zouden komen. Bummer..

9. Kaapse Pracht Rosé
“Soepele en frisse rosé boordevol rood fruit in de smaak.”
Oké ik ben geen fan van rosé. Tijdens een wijnproeverij thuis heb ik er na lange tijd eentje gehad waarvan ik dacht: hm dit heeft wel wat. Weet overigens niet of dat lag aan de vijf witte wijntjes die daaraan vooraf zijn gegaan. Proeven hè, niet hele glazen. Maar oké, terug naar hier. Ik ben heel benieuwd naar deze. Geur: vlak. Smaak: Boordevol rood fruit? Ik vond ‘m nietszeggend. Sorry.

10. Le Petit Arcade Sauvignon Blanc
“In de neus lekker tropisch fruit. De smaak is open en rijk.
Nummer 10. We zijn over de helft heen. Deze ruikt echt heel lekker, iets met meloen en mango. Tropisch in de neus: check. Hopelijk doet deze het wat beter in de mond dan nummer acht. Hm, ik proef vooral de mineraliteit. Ik vind hem niet per se open en rijk.. hoe dan ook niet veel op aan te merken. Best wijntje.

11. Alameda Merlot & Carménère Reserv
“Intens aromatische rode wijn met tonen van rijpe bramen en kruiden.”
Deze wijn heeft een diepe geur. Lange afdronk. Lekkere houttonen. Dit noem ik nou wel een rijke smaak. Eindelijk eentje naar mijn wens.

12. Baron de l’Herme Bordeaux
Karakteristieke rode Bordeaux met fris rood fruit in geur en smaak.”
Fris rood fruit in de geur? Ik weet niet zo goed wat daarmee is gebeurd, want ik vind de geur wat metalig. Oxidatie is de term geloof ik. Dat merk je ook weer door het, niet passende, zuurtje in de smaak. Jammer want hij heeft wel potentie.

13. Bouquet du Comtat Côtes du Rhône
“Rode wijn met fijne kruiden en jamachtig rood en zwart fruit in de volle smaak.”
Deze wijn is niet alleen jamachtig rood, maar neemt dat mee in de smaak. Hij is wat zoeter. Bijzonder, dat heb ik nog niet eerder gehad. Verder heeft ie, zoals beloofd, een volle en diepe smaak. Lekker!

14. Kaapse Pracht Wit
“Frisdroge witte wijn met wat groene appel en limoen in het aroma.”
We zijn weer aangekomen bij een Kaapse. Eerder in de kalender was dit niet echt een favoriet, maar wie weet doet deze witte wijn het beter. Hij ruikt fruitig, maar oeee deze heeft een flink zuurtje. Geen zuur matje meer, maar Napoleon zuur. Dat zullen die groene appel en limoen wel zijn.

15. Le Petit Arcade Merlot
Zwarte bessen, bramen en drop. Verleidelijk, rond en zacht, met rijp zwart fruit in de afdronk.
Haha daar gaan we weer met die termen. Ben benieuwd hoe deze wijn mij gaat verleiden. Geen aardbeien en chocolade, maar bramen en drop. Nee ik ben niet verleid (misschien had ie mijn zus moeten hebben), maar het is wel een heerlijke diepe wijn!

16. Le Petit Arcade Grenache Rosé
“Aangenaam open en aromatisch in de geur. Wat rode bessen, frambozen en aardbei. Lekker lichtvoetig fris en sappig, met goede zuren na.”
PAS. Oké oke, ik heb wel eerlijk geproefd. Het klinkt immers best goed toch? Maar nee, ik vind dit toch echt niet aangenaam of open of aromatisch.

17. Mayor de Castilla Rueda Verdejo
“Intens aromatische en frisse witte wijn met groene appels, anijs en wat citrus in de smaak.”
Na de chardonnay en sauvignon is daar dan ook de verdejo. Meestal mijn go-to, dus ik ben heel benieuwd. Zitten de lekkerste wijntjes aan het eind? Hij ruikt fris en naar mineralen. Hij smaakt ook zo. Lekker fris en zacht in balans met het zuurtje. Krijgen we de pinot grigio ook nog?

18. Quanto Basta Pinot Grigio
“Exotisch fruit en citrusvruchten in het aroma en wat rijp wit steenfruit na.”
Oh kijk, daar is ie. Deze is nog aardig krachtig voor een pinot grigio. Lekker fruitig, soepel en vol van smaak.

19. Quanto Basta Montepulciano
“Karakteristiek aroma met hints van kersen en pruimen; vol in de mond afgerond met rijpe tannines.”
Enn daar is de laatste alweer. Last but zeker not least. Deze wijn ruikt zoals een wijn moet ruiken. Een goede afsluiter en intens van smaak.

Zo 24 wijntjes verder: het zit er op. Ondertussen verkondigt iemand, terwijl ik het haar vertel, al lachend dat ze al vijf weken alcoholvrij is. Wel ja, het contrast is groot.. Hoe dan ook, dit was leuk om eens gedaan te hebben. Er zit voor ieder wat wils in. Een leuke manier om erachter te komen wat jouw smaak is, mocht je dat nog niet weten. Ondertussen – een week later – hoor ik van dezelfde ‘iemand’ dat ze de Gall & Gall binnenliep voor een heerlijke Barolo en wegliep met een lidmaatschap van de Gall & Gall. Nogmaals, het contrast is groot. En dit keer, zit ik aan de lachende kant. Van de wijntjes denk ik dat ik ongeveer 40% nog eens zou drinken. Zelf hou ik wat meer van wijnen met – ja daar gaan we – karakter.

x Miss Connoesseur

Vind je dit bericht leuk? Doe je dan even een duimpje omhoog?

Laat je me ook even (dat kan en mag zonder naam/email) in een reactie weten wat je van m’n post vindt?


Delicious December (deel 1)

Het nieuwe jaar is begonnen, Blue Monday hebben we overleefd, de maatregelen worden er niet beter op en eigenlijk willen we liever niet meer terugdenken aan vorig jaar. Ondanks alles was heel december toch een feestje. Eh foodwise bedoel ik dan he. Dus voor deze blog, in een paar delen, toch nog even terug naar december 2020.

10 december was, na bijna vier jaar, mijn laatste werkdag in Leiden. Samen met een collega nam ik die dag afscheid van de poli. Als afscheidscadeau heb ik van mijn lieve collega’s een map gekregen waarin zij een persoonlijke suggestie deden voor een restaurant of recept voor mijn blog. Hoe leuk? Genoeg inspo voor de volgende blogs!

Omdat een groot afscheid niet kon, besloten die collega en ik samen wat te gaan eten. Hoe konden we de dag beter afsluiten dan met kaas en wijn? Ja, dat klopt. Kaas for dinner. Denk je kaas, dan denk je Fromagerie Bon. De vorige keer hebben we daar een 3-gangen proeverij gedaan. Dan waan je je overigens in Frankrijk. De geur van kaas en gedroogd vlees komt je tegemoet. Kleine ronde tafeltjes, houten klapstoeltjes, louvredeurtjes tegen de muur en Franse muziek maken het decor. Dan heb ik nog niet eens genoemd dat je bij elke gang ook een passend glas wijn krijgt. Daar genieten kon jammer genoeg niet, maar wel konden we een thuisproeverij kopen. We hadden er zin in (verkondigden al weken dat we dit zouden doen) en kozen voor 4-gangen inclusief vleeswaren. Je krijgt vier kazen per gang en bij een combinatie met charcuterie wordt een kaas per gang vervangen door vleeswaren. Twaalf stukken kaas? Ja.. we hadden toch iets te vieren? Gang 1 bestond uit geit, schaap en witschimmelkazen, gang 2 (half) harde kazen, gang 3 roodflorakazen en gang 4 blauwader. Vol goede moed gingen we van start, maar na gang twee kregen we het al aardig zwaar. Typisch gevalletje van hoogmoed.. Anyway, meer kaas voor de volgende dag toch? Later heb ik eenzelfde proeverij besteld voor kerstavond. Ik zal het maar niet hebben over de ellelange rij, de vrieskou, de regen, het missen van de bus en alle ellende die daaraan vooraf ging… Ik neem je mee naar de kaasjes uit de verschillende gangen. Want wat kun je nou verwachten van zo’n proeverij?

In de eerste gang (op foto 1 en 2 de eerste twee kaasjes) zat dit keer een frisse geitenkaas uit de Loire met structuren uiteenlopend van krijtachtig naar romig; een romige en ziltige geitenkaas omdat de geitjes grazen op een eilandje aan de Franse kust; een schapenkaas (voor de getraumatiseerden: Nee dit lijkt niet op je eerdere ervaring. Er is zoveel meer dan manchego) die erg smeuïg en romig is en tot slot een witschimmel, rauwmelkse koekaas, uit de Champagne-regio die in zout water is gewassen. Zowel bij de gangen zelf, als binnen elke gang worden de kaasjes opgebouwd van mild naar wat intensere smaken. Gang twee (kaasje drie en vier van foto 1 en 2) heeft mij toch wel het meest verrast. We startten weer met een geitenkaas, ietsje voller dan die hiervoor. Deze keer een Nederlandse kaas, maar gerijpt in de grotten van Frankrijk. Daarna een Italiaanse kaas, voor 80% koemelk en 20% geitenmelk, gewassen in wijn. Ja! WIJN! Vervolgens is ie ingelegd in rode druiven. Deze zitten ook nog over de korst heen. Deze kaas is wat harder en je proeft de subtiele rode wijnsmaak met vleugen door de kaas heen. Vervolgens was er een kaas uit Winsconsin, een combi van cheddar en parmezaan, gewassen in zoete espresso en gerijpt in gemalen koffiebonen. Dit is echt een van mijn favorieten. Je proeft de rijke smaak van cheddar, het zoute van de parmezaan en vervolgens het zoete van de espresso. Gang twee sloten we af met een variant op de pecorino. Deze schapenkaas is geïnjecteerd met zwarte truffel. De smaak is mild, maar tegelijkertijd intens en pittig. Een goede afsluiter voor deze gang en prima start voor de derde gang. De, tsja, stinkkazen. De eerste is een Nederlandse versie op de Taleggio. Heel aards, vol, romig en zalvig. Vervolgens een kaas uit het noorden van Frankrijk, opnieuw, gewassen in zout water. De geur is scherp en zo ook de smaak. Dit is nou zo’n kaas waar je aan denkt bij het concept: kaas en wijn. Ik kan hier wel van genieten. We gaan door met een kaasje, lijkend op een schattige muffin, een minivariant van de Epoisses. Het karakter van deze kaas is alleen niet zo schattig. Dit is dus een gevalletje “hij smaakt anders dan ie ruikt”. Ik krijg dat er bij sommigen maar moeilijk in, maar het is echt zo! Dit kleine kaasje heeft zoveel smaak in zich. Hij is gewassen in Marc de Bourgogne, een sterk destillaat, gemaakt van de pitten en druiven die na de persing van de wijn overblijven. De laatste kaas in deze gang, baas boven baas, is de Munster. Ik denk dat ik daar verder niets over hoef te zeggen.

Deze proeverijen zijn voor mij echt ultieme genietmomentjes. Verrassende kaasjes, prikkelende smaken en een heerlijk wijntje (of drie). Ik zou dit echt elke maand willen/kunnen doen. Ik moet er wel bij zeggen, doe dit alleen als je écht een liefhebber van kaas bent. Niet alleen van de oude brokkelkaas op de borrelplank.

x Miss Connoesseur

Vind je dit bericht leuk? Doe je dan even een duimpje omhoog? Dat helpt mij weer verder. Dit is overigens volledig anoniem.
Ps. Voel je vrij om hieronder een reactie te plaatsen. Het is hiervoor niet nodig om je naam en/of e-mailadres in te vullen.