Het nieuwe jaar is begonnen, Blue Monday hebben we overleefd, de maatregelen worden er niet beter op en eigenlijk willen we liever niet meer terugdenken aan vorig jaar. Ondanks alles was heel december toch een feestje. Eh foodwise bedoel ik dan he. Dus voor deze blog, in een paar delen, toch nog even terug naar december 2020.
10 december was, na bijna vier jaar, mijn laatste werkdag in Leiden. Samen met een collega nam ik die dag afscheid van de poli. Als afscheidscadeau heb ik van mijn lieve collega’s een map gekregen waarin zij een persoonlijke suggestie deden voor een restaurant of recept voor mijn blog. Hoe leuk? Genoeg inspo voor de volgende blogs!
Omdat een groot afscheid niet kon, besloten die collega en ik samen wat te gaan eten. Hoe konden we de dag beter afsluiten dan met kaas en wijn? Ja, dat klopt. Kaas for dinner. Denk je kaas, dan denk je Fromagerie Bon. De vorige keer hebben we daar een 3-gangen proeverij gedaan. Dan waan je je overigens in Frankrijk. De geur van kaas en gedroogd vlees komt je tegemoet. Kleine ronde tafeltjes, houten klapstoeltjes, louvredeurtjes tegen de muur en Franse muziek maken het decor. Dan heb ik nog niet eens genoemd dat je bij elke gang ook een passend glas wijn krijgt. Daar genieten kon jammer genoeg niet, maar wel konden we een thuisproeverij kopen. We hadden er zin in (verkondigden al weken dat we dit zouden doen) en kozen voor 4-gangen inclusief vleeswaren. Je krijgt vier kazen per gang en bij een combinatie met charcuterie wordt een kaas per gang vervangen door vleeswaren. Twaalf stukken kaas? Ja.. we hadden toch iets te vieren? Gang 1 bestond uit geit, schaap en witschimmelkazen, gang 2 (half) harde kazen, gang 3 roodflorakazen en gang 4 blauwader. Vol goede moed gingen we van start, maar na gang twee kregen we het al aardig zwaar. Typisch gevalletje van hoogmoed.. Anyway, meer kaas voor de volgende dag toch? Later heb ik eenzelfde proeverij besteld voor kerstavond. Ik zal het maar niet hebben over de ellelange rij, de vrieskou, de regen, het missen van de bus en alle ellende die daaraan vooraf ging… Ik neem je mee naar de kaasjes uit de verschillende gangen. Want wat kun je nou verwachten van zo’n proeverij?
In de eerste gang (op foto 1 en 2 de eerste twee kaasjes) zat dit keer een frisse geitenkaas uit de Loire met structuren uiteenlopend van krijtachtig naar romig; een romige en ziltige geitenkaas omdat de geitjes grazen op een eilandje aan de Franse kust; een schapenkaas (voor de getraumatiseerden: Nee dit lijkt niet op je eerdere ervaring. Er is zoveel meer dan manchego) die erg smeuïg en romig is en tot slot een witschimmel, rauwmelkse koekaas, uit de Champagne-regio die in zout water is gewassen. Zowel bij de gangen zelf, als binnen elke gang worden de kaasjes opgebouwd van mild naar wat intensere smaken. Gang twee (kaasje drie en vier van foto 1 en 2) heeft mij toch wel het meest verrast. We startten weer met een geitenkaas, ietsje voller dan die hiervoor. Deze keer een Nederlandse kaas, maar gerijpt in de grotten van Frankrijk. Daarna een Italiaanse kaas, voor 80% koemelk en 20% geitenmelk, gewassen in wijn. Ja! WIJN! Vervolgens is ie ingelegd in rode druiven. Deze zitten ook nog over de korst heen. Deze kaas is wat harder en je proeft de subtiele rode wijnsmaak met vleugen door de kaas heen. Vervolgens was er een kaas uit Winsconsin, een combi van cheddar en parmezaan, gewassen in zoete espresso en gerijpt in gemalen koffiebonen. Dit is echt een van mijn favorieten. Je proeft de rijke smaak van cheddar, het zoute van de parmezaan en vervolgens het zoete van de espresso. Gang twee sloten we af met een variant op de pecorino. Deze schapenkaas is geïnjecteerd met zwarte truffel. De smaak is mild, maar tegelijkertijd intens en pittig. Een goede afsluiter voor deze gang en prima start voor de derde gang. De, tsja, stinkkazen. De eerste is een Nederlandse versie op de Taleggio. Heel aards, vol, romig en zalvig. Vervolgens een kaas uit het noorden van Frankrijk, opnieuw, gewassen in zout water. De geur is scherp en zo ook de smaak. Dit is nou zo’n kaas waar je aan denkt bij het concept: kaas en wijn. Ik kan hier wel van genieten. We gaan door met een kaasje, lijkend op een schattige muffin, een minivariant van de Epoisses. Het karakter van deze kaas is alleen niet zo schattig. Dit is dus een gevalletje “hij smaakt anders dan ie ruikt”. Ik krijg dat er bij sommigen maar moeilijk in, maar het is echt zo! Dit kleine kaasje heeft zoveel smaak in zich. Hij is gewassen in Marc de Bourgogne, een sterk destillaat, gemaakt van de pitten en druiven die na de persing van de wijn overblijven. De laatste kaas in deze gang, baas boven baas, is de Munster. Ik denk dat ik daar verder niets over hoef te zeggen.
Deze proeverijen zijn voor mij echt ultieme genietmomentjes. Verrassende kaasjes, prikkelende smaken en een heerlijk wijntje (of drie). Ik zou dit echt elke maand willen/kunnen doen. Ik moet er wel bij zeggen, doe dit alleen als je écht een liefhebber van kaas bent. Niet alleen van de oude brokkelkaas op de borrelplank.
x Miss Connoesseur
Vind je dit bericht leuk? Doe je dan even een duimpje omhoog? Dat helpt mij weer verder. Dit is overigens volledig anoniem.
Ps. Voel je vrij om hieronder een reactie te plaatsen. Het is hiervoor niet nodig om je naam en/of e-mailadres in te vullen.
Ms Connoesseur 